Spotkanie ze sztuką, która kulturowo nas kształtuje i uwrażliwia, poszerza horyzonty, stanowi przyczynek do refleksji nad światem i własnym życiem, dlatego tak bardzo osobiste relacje następują między dziełem a odbiorcą, a bywa, że i artystą. Bardzo często doznajemy „radości” obcowania ze sztuką, jej wytworami, zanim je zrozumiemy. Odkryjemy treści zaklęte przez artystę w akcie tworzenia lub po obcowaniu z nim, gdy jest „skończone”. Jak pisał T.S. Eliot: „Prawdziwa poezja (w

Co wspólnego z psychoanalizą i sztuką współczesną, tak jak ją dziś pojmujemy, ma Igor Mitoraj, który umiłował starożytne wzorce, poza czasami, w jakich tworzył? (Jak było wcześniej przeczytasz tu) Dlaczego warto zgłębić podwaliny sztuki współczesnej, by zrozumieć twórczość Mitoraja? Sztuka współczesna kształtowała się na tym samym podłożu historycznym co doniosłe teorie w dziedzinie postrzegania rzeczywistości i samego człowieka, tj. psychoanaliza Zygmunta Freuda (1859–1939).

Artysty, którego prace zdobią m.in. wejście do British Museum. Jego dzieła możemy zobaczyć w Santa Cruz de Tenerife – Per Adriane, zdobią paryską dzielnicę La Défense (wejście do Uniwersytetu) – Ikaria, Wielki Toskańczyk, Tyndareos; Park Olimpijski w Lozannie – Corazza; Piazza Monte Grappa w Rzymie – Bogini Rzymu; Abuta, na Hokkaido – Tsuki-no-hikari (Światło Księżyca). Repliki dzieła stoją w Scheveningen (na wydmach, w pobliżu muzeum Beelden aan Zee) i w Poznaniu. W Mediolan